Legenda głosi, że cesarz Shennong przypadkowo odkrył herbatę już w 28 wieku przed naszą erą, kiedy liść z drzewa herbacianego wpadł do wody, którą pił cesarz. Trudno określić, ile prawdy zawiera w sobie ta historia, ale z pewnością jest to ciekawostka, którą możemy zabłysnąć na popołudniowej herbatce ze znajomymi.

Pierwsze wiarygodne zapiski dotyczące herbaty w Chinach pojawiły się około 7. wieku przed naszą erą. Aż do 5 wieku naszej ery Chiny były jedynym krajem, w którym uprawiało się drzewa herbaciane. Dopiero w tym czasie nasiona herbaty dotarły do Mongolii, a w 7 wieku do Tybetu. W 803 r. rozpoczęto hodowlę drzew herbacianych w Japonii, która szybko stała się drugim obok Chin potentatem w tej dziedzinie.

W obu krajach równocześnie kształtowały się tradycje i zwyczaje dotyczące parzenia i picia herbaty, jednak były one zgoła odmienne.

W Chinach zwyczaje te różnią się w zależności od poszczególnych regionów tego kraju, Japonia natomiast zjednoczyła się we wspaniałej ceremonii picia herbaty.

Do Europy nasiona herbaty dotarły dopiero w 17 wieku. Żaden europejski kraj nie dorównał nigdy Chinom, ani Japonii, chociaż coraz więcej Europejczyków przykłada wagę do sposobu picia i parzenia herbaty.

Odwiedzamy herbaciarnie, poznajemy nowe smaki i gatunki herbaty oraz odpowiednie sposoby ich przyrządzania, jednak ze wstydem trzeba przyznać, że niewielu z nas ma czas na celebrowanie herbaty. Wyjątkiem są Anglicy, którzy stworzyli swoje słynne five o’clock.

Niestety, na co dzień większość z nas po prostu wrzuca torebkę herbaty ekspresowej do szklanki i zalewa ją wrzątkiem, nie zastanawiając się nawet, jakie bogactwo może w sobie kryć ten niezwykły napar. Wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad, aby herbata roztoczyła przed nami pełnię swojego smaku i aromatu.

Sposób parzenia zależy od gatunku herbaty. Najważniejsze są odpowiednia temperatura i czas parzenia, niektóre gatunki herbaty wymagają nawet specjalnych naczyń.

Herbata czarna powinna być zalewana wrzątkiem, czyli wodą o temperaturze 100 stopni Celsjusza. Czas parzenia nie powinien przekraczać 3 minut, gdyż po tym czasie liście zaczynają wytwarzać taninę. Tanina nie tylko wpływa na smak herbaty, czyniąc ją gorzką, ale także niweluje jej właściwości pobudzające.

Podobny czas zaparzania obowiązuje w przypadku herbaty zielonej, jednak woda, którą zalewamy liście powinna mieć temperaturę nieprzekraczającą 80 stopni Celsjusza. Co ciekawe, ten gatunek herbaty powinien być parzony co najmniej trzykrotnie. Pierwszy napar powinno się wylewać, gdyż pełnię walorów herbaty roztoczy przed nami dopiero drugi napar uważany za najbardziej wartościowy.

Herbatę ulung również powinno parzyć się kilkukrotnie, jednak w jej przypadku wszystkie napary są równie smaczne.

Przy najbliższej okazji, zamiast zadowalać się kolejnym kubkiem herbaty ekspresowej parzonej w pośpiechu, warto poświęcić na rytuał picia herbaty nieco więcej czasu, traktując ją z szacunkiem, na jaki z pewnością zasługuje.

Niektóre narody już dawno celebrują ten zwyczaj, czego doskonałym przykładem jest angielska five o’clock czy ceremonia picia herbaty w Japonii.